Het enige nog te bezichtigen ‘Barrel-project’
Christo (Gabrovo, 1935- New York, 2020) is vooral bekend door zijn ingepakte gebouwen, zoals de Pont Neuf in Parijs en de Rijksdag in Berlijn, maar hij maakte ook installaties van verpakkingsmaterialen, zoals olievaten. Hiermee wilde hij de aandacht vestigen op de schoonheid van zoiets banaals als gestapelde olievaten. Het alledaagse werd kunst.

In 1968 maakte Christo een stapeling van 56 olievaten voor de binnenplaats van het huis van de Nederlandse verzamelaars Martin en Mia Visser in Bergeijk. In 1977 kreeg het werk een plaats in de beeldentuin van het Kröller-Müller Museum. De plek werd door Christo zelf gekozen. 

Voorwaarde voor de schenking was dat het werk gerestaureerd zou worden. De oorspronkelijk ongekleurde vaten werden vervangen door nieuwe vaten met een beschermende, gekleurde coating. Zowel de kleuren als het type vaten werden door Christo gekozen. Hiermee ontstond een tweede 'officiële' versie van 56 Barrels, dat momenteel Christo's enige 'vatenkunstwerk' is dat nog steeds buiten staat en voor het publiek toegankelijk is. 

Restauratie
Nu bijna vijfenveertig jaar later is de staat van het kunstwerk zodanig dat een uitgebreide restauratie noodzakelijk is. Zowel de vaten als de sokkel zijn in slechte conditie. De sokkel zal compleet met de fundering vervangen moeten worden; de schade aan verf en coating en de corrosie van de vaten is zelfs met het blote oog zichtbaar. Na het voorbereidend onderzoek kan een restauratieplan worden opgesteld. Streven is om in 2021 het onderzoek te starten en een begin te maken met de restauratie.
De voorlopige kosten worden geschat op € 60.000.

Christo 
56 Barrels
eerste versie 1968, tweede versie 1977
beschilderd staal (olievaten)
489x240x240 cm
KM 112.295