Kunst over het echte leven
Na hun afstuderen aan de St. Martins School of Art gaan Gilbert & George wonen en werken in Spitalfields, een verwaarloosde wijk in East End Londen. Dit is vlakbij de Truman Brouwerij waar gin wordt gemaakt (de Engelse variant van Nederlandse jenever). Ze willen ‘kunst voor allen’ maken, als reactie op de afstandelijke conceptuele kunst die in die tijd populair wordt. Hun werk gaat over het echte leven: over de stad, over uitgaan, over drinken en over henzelf.
Drinken als onderwerp
De werken in deze presentatie horen bij de zogenoemde Drinking Pieces (1971-1974), waarin drinken onderwerp én onderdeel van hun leven en kunstenaarschap is. Het duo maakt geen onderscheid tussen drinken en werken en verheft pimpelen tot kunst. Gilbert: ‘In 1972-1973 nam dronkenschap het over (…). We hadden voor het eerst geld, en we dronken heel veel, en feestten heel veel.’ George: ‘We namen het drinken als onderwerp en als inhoud. Waarom het niet als onderwerp nemen, als het bij je leven hoort.’*
Drifters
Drifters is in 1972 gemaakt voor een tentoonstelling in Rome. De grote houtskooltekeningen zijn aangepast aan de ruimte van de galerie en bestaan uit losse delen vol woorden en beelden. Tussen de wirwar van takken staan Gilbert & George zelf afgebeeld, ‘strak in het pak’. Veel woorden verwijzen naar alcohol en dronkenschap, zoals ‘Gin and Tonic’ en ‘Brazenly Plastered’ (extreme dronkenschap). Andere woorden verwijzen juist naar hun houding als Engelse gentlemen. Samen met de fotowerken laat Drifters zien hoe Gilbert & George experimenteren en stap voor stap de beeldtaal ontwikkelen waarmee zij later wereldberoemd worden.
*Originele tekst:
Gilbert: ‘But at that time, 1972, ’73, I think that drunkenness took over (…). We had money for the first time and we did a lot of drinking, a lot of partying.’
George: ‘We used drinking as the subject and content. Why not use drink as the subject if it is part of your life?’